Όνειρα...

Ρεαλισμός , πραγματικότητα .. ότι σκοτώνει τα όνειρα μας. Μαθαίνουμε τη ζωή απο όλες τις πλευρές και τελικά τι πιστεύουμε...αυτό που θέλουμε ή αυτό που υπάρχει. Κι αν η μονη διαφυγή απο την δική μας πραγματικότητα είναι ένα όνειρο πως μπορεί κάποιος να μας το πάρει ?

Τι πιστεύουμε τελικά?
Ο καθένας ζει στο δικό του περιβάλλον , με άτομα που τον αγαπούν με εμπόδια μεν αλλά και ευτυχία. Όταν όμως φτάνεις σε σημείο να θες απεγνωσμένα να φύγεις...τότε τι? Τι γίνεται...μήπως κυριαρχεί η αναστάτωση,η ένταση και ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ?

Συμπέρασμα?
Σίγουρα η ζωή δεν είναι ρόδινη...σίγουρα σε οποιοδήποτε μέρος κι αν πας θα συναντήσεις την κακία και την κακεντρέχια είναι όμως καλύτερα να ακολουθήσεις το όνειρο σου. Ακόμα κι αν περάσεις των παθών συο τον τάραχο για να το πετύχεις? Ακόμα κι αν δεν υπάρχει προοπτική εξέλιξης μέσα απο αυτό.

Πριν απο όλα αυτά όμως υπάρχει και το εξής ερώτημα.
''θα τα καταφέρω?'' ... ''Ίσως όλοι έχουν δίκιο που με θέλουν να ακολουθήσω κάτι άλλο'' .. ''Ίσως δεν είμαι κατάλληλος / η γι αυτά''...

Ίσως...ίσως...ίσως...όλα αυτά τα αναπάντητα ερωτηματα. Και στο τέλος της μέρας , μετά απο αμέτρητες ακροάσεις ψυχολογικών θέμάτων όλων των υπόλοιπων...είσαι μόνος. Ούτε ένα στηριγμα. Μια αγκαλιά. Λίγη πίστη σε σενα. Λίγη ώθηση.

Κατάληξη?

Καταθληψη? -> ακραίο!

Το μόνο λοιπόν που μένει είναι σε όλους τους άλλους να υποδύεσαι αυτό που θα ήθελες να είσαι ... ο δυναμικός χαρακτηρας , χωρίς αδυναμίες , με πολούς στόχους και αυτοπεποίθηση.
Ένα άτομο τόσο γοητευτικό ... μπορεί να μην είσαι , αλλά τελικά η υποκριτική είναι μεγάλη τέχνη. ίσως η μεγαλύτερη της εποχής μας και είναι η μόνη που προσφέρει ασφάλεια στα αληθινά ,ας συναισθήματα , που είναι τόσο ευάλωτα...

Καληνύχτα λοιπον!

Όνειρα........γλυκά!

''Νύχτα μαγικιά''

2 μέρες έμειναν για την πολυπόθητη επετειακή συναυλία και επικρατεί μία άκρως ανοργάνωτη κατάσταση. Αλλά ποια συναυλία θα μου πείτε....λογικό .... Χορωδία Νέων του νησίου μας - επέτειος για τα 10 χρόνια λειτουργίας...Βregovic - Pink Floyd - Καββαδίας , μία ανάσα απο Θεωδοράκη , αλλή μία νότα απο Beattles , 1-2 παραδοσιακά. Απο τη ''ρωμιοσύνη'' του Ρίτσου στους ''Ναους'' του Θεωδοράκη , σε μιά μαγευτική Θεσσαλονική απο το Ν. Καββαδία ώς τα '' Πιο Ωραία Λαικά '' του Βregovic με τέρμα το Σαββόπουλο στο ''Ας κρατήσουν οι χοροί'' και φινάλε'' Της καληνύχτας τα φιλιά''. Ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο , στις εποχές και τις ανατροπές με άρωμα θάλλασας . Μέσα όμως σε όλο αυτό το ''απρόσμενο ''ταξίδι βρηκαμε μια ευκαιρία να περάσουμε '' μια νύχτα μαγικιά'' με παρέα την όρχηστρα του Μ.Θεωδοράκη!


Ας νυχτώσει λοιπόν η νύχτα , ας μας σκεπάσει ... ίσως έτσι βρούμε μια παρηγοριά!

Welcome

Καλως ήρθα λοιπόν.
  Στο ζενιθ της καλοκαιρινής σεζόν και με πολλές έννοιες στο κεφάλι ... βρίσκω ως σανίδα σωτηρίας την δημιουργία ενός blog - εδώ πρέπει να ευχαριστήσω μια πολύ καλή μου φιλή που πήρα απο κείνη την ιδέα - Oups! 


 Ίσως έτσι βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου?
Ίσως βρω ένα ''εναλλακτικό '' μέσω επικοινωνίας?
 Μια διαφορετικού είδους αντζεντα - με ιδέες και ενδιαφέροντα?
Ένα μοναδικό ημερολόγιο?


  Ιδέα δεν έχω... αλλά σίγουρα είναι ένας τρόπος διαφυγής απο την ζοφερή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε...ένα παραθυράκι με οξυγόνο
 Ποιος ξέρει....είδομεν!