‘’Το χρεος μου ως πολιτης…’’

Βρε , βρε και πάλι μαζί! Είχαμε δεν είχαμε ,ούτε τετραετία δεν ολοκληρώθηκε – όπως ήταν φυσικό – και τσουπ (!) να σου ‘τες οι εκλογές. Και τι εκλογές ε(;) – μ’όλα τα κομφορ.

Μετά από 3 χρόνια Εφιάλτη εν ονόματι ΔΝΤ , 2/5 μνημόνια ( το βλέπω το τρίτο να πλησιάζει απειλητικά) και άπειρες δόσεις για γαρνιτούρα.. μάλλον ήρθε η ώρα για αλλαγή.

ΕΚΛΟΓΕΣ ,λοιπόν! Εκλογές ανάμεσα στην ανεργία κ’ τη φτώχεια.

Εκλογές στην εξαθλίωση του τώρα.

Εκλογές ανάμεσα σε προδότες, στην αναζήτηση μιας χαμένης δημοκρατίας.

Εκλογές, όχι για ένα καλύτερο αύριο …εκλογές για ένα λιγότερο άθλιο σήμερα!

Για απόψε ,λοιπόν, θα παρακολουθήσετε τον παροξυσμό μιας νεοσύλλεκτης πολίτη (τρομάρα μου!) και το εκλογικό καθήκον απ ‘τα δικά μου –άπειρα σ’ αυτή την εμπειρία – μάτια!

Ας μιλήσουμε λοιπόν, για το ΑIDS.. της κοινωνίας. Αυτό το φορέα του ιού HIV που μας έχει μολύνει και απλά οδηγούμαστε σε έναν αργό αλλά σίγουρο θάνατο! Ποιος να ‘ναι – ποιος να ‘ναι? Μήπως είμαι εγώ, μήπως εσύ ,  μήπως οι ιερόδουλες στις ροζ πιάτσες?

Η ιστορία μας λοιπόν ξεκινάει , το 2009, με τους πάντες να σιγοψιθυρίζουν το ‘’ Ο Γιώργος είναι πονηρός..’’ -> τη συνέχεια όμως του στίχου δεν είδα να τη διατυπώνει κανείς , γιατί ‘’..αυτά που λεέι ΜΗΝ ΤΑ ΤΡΩΣ!’’ .Είπε και το Γιωργάκη να μας διαβεβαιώσει ότι ‘’ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ‘’ και να που καταλήξαμε!

Φέτος πρέπει να σας πληροφορήσω ότι την κυβέρνηση της Ελλάδας τη διεκδικούν 10 πολιτικές παρατάξεις. Βεβαίως 10 (!!!) 

Μα τι ποικιλομορφία. Αυτό θα πει εκλογές όχι αστεία!

Ακούω τους πάντες να μου υπόσχονται αλλαγή – γιατί βεβαίως συνειδητοποίησαν ότι έχουμε φτάσει σε μία προ – κρίσιμη κατάσταση! (?) ΠΡΟ- κρίσιμη! Μα , τι λέμε τώρα…

Ποιος μπορεί να χαρακτηρίσει ως αδιέξοδο την ανάδειξη μιας νέας –τραγικής γενιάς – ζητιάνων? Μία γενιά από μπουμπούκια που -όχι, δεν απλώνουν το χέρι για να ζητήσουν χρήματα, δεν ζητάνε το έλεος των υπολοίπων. Όχι! Με μία απλά επιγραφή δίπλα στις πρόχειρες κουβέρτες που έχουν απλώσει στο πεζοδρόμιο, στη γωνιά του δρόμου που κοιμούνται – ζητούν αξιοπρέπεια, ζητούν δουλειά. Είναι αυτό εξαθλίωση ? – ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Η’ μήπως η αυτοκτονία 2.000 πολιτών μέσα σε 2 χρόνια θα μπορούσε να καταστήσει μία χώρα σε κατάσταση πανικού?

ΤΙΠΟΤΑ αγαπητοί μου. ΤΙΠΟΤΑ δε συγκινεί τον οίκο ανοχής της ένδοξης Ελλάδας , τη Βουλή! Αφού αύξησαν την ταρίφα, και χάριν χαμηλής ποιότητος χάσανε τους περισσότερους πελάτες – τώρα υπόσχονται αλλαγή!

Πρωταρχικό στοιχείο που αισθητοποιεί αυτή την προσπάθεια ,είναι ο νέος τρόπος συζητήσεων των πολιτικών στα κανάλια. Πλέον δεν κάθονται παθητικά σε ένα παράθυρο περιμένοντας με αγωνία τις χαριτωμένες ερωτήσεις της Όλγας και τις επισημάνσεις του Γιάννη ! Ξέρετε τι είναι να βλέπεις τη Ντόρα να κάθεται σε ένα σκαμπό και γύρω της νέους να την παρακολουθούν κρεμάμενοι απ τα χείλη της? Ή το Σαμαρά να έχει παρατάξει γύρω του άτομα , σαν σε αμφιθέατρο και να παραθέτει τις απόψεις του  ? Μία τρελή και όμορφη παρέα. Όλα αυτά ,βέβαια, επαφίενται στο πλαίσιο του διαλόγου και της εφαρμογής της μαιευτικής διδασκαλίας του Σωκράτη. Είμαι σίγουρη ότι μότο τους είναι το : ‘’μένουμε κοντά στους νέους – μένουμε πάντα παιδιά!’’

Άλλη μία αλλαγή: Οι συγκλονιστικές διαφημίσεις! Αν παρατηρήσατε όλες τους ξεκινούν με ένα εξ ολοκλήρου άσχετο θέμα , μέχρι να ξεπεταχτεί στην οθόνη μου ο εκάστοτε πολιτικός – που σενιαρισμένος και παστωμένος από το πολύ make up  - θα μου πει ‘’ Εμείς κάναμε την αλλαγή , εσύ θα την ακολουθήσεις?’’

Και απορείς εκείνη τη στιγμή, είναι τα εγκεφαλικά μου κύτταρα που έχουν καεί από τα διάφορα γεγονότα ή όντως με θεωρούν τόσο ηλίθιο!?

Ας προχωρήσω τώρα, στον άπαιχτο ρήτορα, τη διάνοια τα διαλεκτικής ικανότητας, το μπούλη των βασιλικών ανακτόρων -το Βενιζέλο… που ενώ στον eniko.gr πήγε να διαλεχτεί με τους υπολοίπους, να δεχθεί ενστάσεις και παράπονα , το παραμικρό εμβόλιμο σχόλιο ,γεννούσε τη σταθερή αξία της ξύλινης γλώσσας. Να βράσω το λέγειν και τη ρητορική του δεινότητα! Αλλά να μην το αδικούμε το παιδί, με μεγάλο ανταγωνισμό και σκληρό αγώνα κατάφερε να πάρει την αρχηγία του κόμματος του ΠΑΣΟΚ! Αυτό κι αν είναι κόμμα ή μάλλον όχι κόμμα αλλά όσοι έχουν απομείνει α-κόμα! Και πείτε με κακιά , αλλά για μένα το ΠΑΣΟΚ αποτελούσε πάντοτε (τουλάχιστον όσο ζω και αντιλαμβάνομαι) ακλόνητη απόδειξη ότι ισχύει η ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ… βλέπετε , τόση βλακεία είναι αδύνατο να αναπτυχθεί σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΖΩΗ!

Μα ,ντροπή μου, ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω τη νέα φαρσοκωμωδία που ανεβαίνει στον τόπο μας – για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων - με τίτλο ‘’ΕΓΩ..’’

Η πανδαισία του ‘’ΕΓΩ’’! 

‘’Εγώ που πάλεψα, εγώ που θυσίασα , εγώ που αγωνίστηκα… εγώ, εγώ ,εγώ …ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΕ! ‘’Και κάπου εκεί θα εμφανιστεί και ο Κωνσταντάρας με τη χαρακτηριστική κίνηση διαπλάτυνσης της παλάμης! Ο μεσσιανισμός σε όλο του το μεγαλείο!

Άλλη μια απτή απόδειξη της αλλαγής? Μα και βέβαια η σύλληψη του JR (Τσοχατζόπουλου) χωρίς χειροπέδες – μην έχουμε και απαιτήσεις! Μα ,γιατί , ρε παιδιά? Τι έκανε το παιδί? Λίγο δημόσιο χρήμα ξέπλυνε …έπρεπε να κάνει κι ένα γάμο στο Παρίσι –τιμώντας με αυτό τον τρόπο το Μάη το ’68! Το δε, αστείο με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου είναι η κατηγορία με την οποία καταδικάζεται (?). Έγκλημα δεν αποτελεί το ότι είχε στην κατοχή του μίζες. Έγκλημα αποτελεί το ξέπλυμα- δηλαδή η προσωπική – ατομική – συζυγική χρήση δημόσιου χρήματος!

 Κοινως, όπως καταλαβαίνετε για μίζες κανένα τσογλάνι  του Μαξίμου δε θα τιμωρηθεί ( όχι ότι υπήρχε καμία περίπτωση ,αλλά να μην πω κανένα αστειάκι να γελάσουμε?).

 Άρα, ολοκληρώνοντας το συλλογισμό μου – το ‘’εύστροφο’’ Γιωργάκι είχε δίκιο : λεφτά υπάρχουν – αλλά είναι εδώ – εκεί – παραπέρα… κάπου εδώ γύρω παντός ,όχι στο λαό!

Ειλικρινά, γελάω πια. Απλά γελάω. Είναι γελοία η κατάσταση .

Μέσα σε όλο αυτό το χάος ,βέβαια, έρχεται και η αριστερά- που κατ’ εμε θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Παρόλα αυτά, η εσωτερική κρίση που αντιμετωπίζει δε νομίζω να την καταστήσουν ικανή να ανταποκριθεί αναλόγως σε ό,τι προκύψει. Με αποσυντονίζει το ένα μέτωπο της αριστεράς να μην αποδέχεται τη συνένωση, και το άλλο μέτωπο να μου λέει ότι χρωστάω( και για να τελειώσει το αστειάκι… μας χρωστάνε ξέρετε!). Ελπίζω , έστω και την τελευταία στιγμή να συμμορφωθούν και να δουν ότι με συντονισμένη και κοινή δράση μπορούν να καταφέρουν κάτι!

Εκεί που ανησυχώ περισσότερο όμως, είναι όταν βλέπω το μίσος και την οργή στα μάτια των συμπολιτών μου. Γιατί μπορεί οι πολιτικοί να έχουν γελοιοποιήσει την όλη ανάγκη για αλλαγή ,ο λαός όμως όντως έχει απηυδήσει!

Βρισκόμαστε σε μία χώρα υπο κατοχή. Πολλές φορές μου δίνεται η αίσθηση ότι παίρνω μέρος σε θεατρικό του Μπρεχτ. Δίχως φαμφάρες και πολλά σκηνικά ( έτσι κι αλλιώς με την αφαίμαξη, ούτε τα σκαμπό της Ντόρας δε θα χουμε) , δίχως συναίσθημα και με απλά γεγονότα παρατηρώ τους ΣΠΙΟΥΝΟΥΣ να με κατατρέχουν. Τι λέω, τι υποστηρίζω, τι πιστεύω, τι γράφω …κι αν πω κάτι ‘’επικίνδυνο’’ , αυτόματα υπογράφω το αγγελτήριο θανάτου μου!

Το τραγικό ,βέβαια, είναι ότι σε μία χώρα υπο κατοχή , η οργή του κόσμου τον οδηγεί σε ακραίες επιλογές και εννοώ την ολοένα μεγαλύτερη ανάδειξη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. 

Μπορεί με αυτό το κείμενο να πολιτικοποιούμαι αλλά με θλίβει να βλέπω νέους ανθρώπους ,σαν εμένα, να μου λένε ότι από αντίσταση θα ψηφίσουν μία τόσο ακροδεξία παράταξη, γιατί ,λέει, ''δεν μπορούν να δείρουν οι ίδιοι τους μα*&*κες της Βουλής κι έτσι θα στείλουν τους Χρυσαυγήτες!''

Όσοι διαβάζετε τώρα, μπορεί να πείτε ότι εγώ δεν έχω εμπειρία, δεν έχω βιώσει την εξαθλίωση. Πολλοί από εσάς έστω και παιδιά ζήσατε τη χούντα και ξέρετε τι σημαίνει. Μονο που και η δική μου η γενιά ζει μια χούντα αλλιώτικη …και γι αυτό απευθύνομαι στους φίλους μου, στα παιδιά της γενιάς μου.

Αρχικά, αναρωτηθείτε ..γιατί τώρα τελευταία διαρκώς προβάλλονται δηλώσεις του τύπου ‘’ ..την 21^η Απριλίου την ήθελε ο λαός , ήμασταν επιλογή του λαού ,γιατί αν δεν μας ήθελε απλά θα μας κατέλυε…’’ ΠΑΤΑΚΌΣ .

Ναι, ένας από του ιθύνοντες της χούντας του ’67 επιρρίπτει ευθύνες στο λαό για την επιβολή δικτατορίας, σήμερα, γιατί? Γιατί προβάλλονται τόσο έντονα δεξιο-πεποιθήσεις? Μήπως η ανάδειξη ολοκληρωτικών καθεστώτων αποτελεί ένα έντεχνο σχέδιο, μέσω των ΜΜΕ? Ή μήπως σε λίγο θα καταστήσουμε ως ατελέσφορη τη μάχη των παιδιών στο Πολυτεχνείο το ‘73– όπως τότε , θα τους χαρακτηρίσουμε ‘’τρομοκράτες της γαλήνης’’?

Πιστεύω ακράδαντα ότι η επιλογή ακρο –δεξιών παρατάξεων, παρουσιάζει αύξηση, επειδή δεν είναι σαφές, τι είναι η ΔΕΞΙΑ! Λοιπόν, μπορώ να σας πω ότι τη δεξιά του κράτους τη βιώσατε 12 χρόνια στο σχολείο. Σκεφτείτε ,πόσες φορές γράψατε στο τετράδιο τις ειλικρινείς σκέψεις και απόψεις σας? Καταγράφατε διαρκώς τις απόψεις που ήθελαν να δουν οι εξεταστές. 

Παρουσιάζατε ένα χιμαιρικό τόπο ,ένα σύγχρονο χρυσό αιώνα. Με τη δημοκρατία σε πλήρη ευημερία, με άψογο εκπαιδευτικό σύστημα ( ας γελάσω τρεις) ,ασφάλεια και αποκατάσταση στο μέλλον! Όλοι μαζί αυτά γράφαμε, γράφουμε και θα γράφου-νε!

Μα πια είναι η αλήθεια ε? Μετά από 12 χρόνια ισοπέδωσης θα πετύχουμε στις εξετάσεις, θα πάρουμε πτυχίο και ως είθισται θα το κορνιζώσουμε στον τοίχο – και εκεί θα μείνει! Ααα και αν οι γονείς μας δεν απολυθούν θα καταφέρουν να μας στέλνουν μια μηνιαία χρηματική ‘’βοήθεια’’. Να μαστε ,λοιπόν άνεργοι σε ένα κόσμο εξ ολοκλήρου αντίθετο από ότι περιγράφαμε στις εκθέσεις μας!

Κοινώς, υποσυνείδητα ,από μικρή ηλικία βιώναμε μία χούντα που μπορεί να θεωρείται ‘’φυσιολογική’’ αλλά δεν παύει να είναι ΧΟΥΝΤΑ! Αυτό ,λοιπόν ,ονειρεύεστε? Έναν κόσμο γεμάτο βία. Ένα κόσμο που ως αντίποινα χρησιμοποιεί δηλώσεις του τύπου ‘’ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ….’’ Εκεί θέλετε να μεγαλώσουν και τα δικά σας παιδιά, σ’ένα τόπο που η διαφορετικότητα θα αποτελεί έγκλημα και η βία εξουσία?

Κατανοώ πλήρως την οργή σας, για μένα είναι αβάσταχτο φορτίο το τώρα, το μετά, το αύριο… αλλά όσο μεγάλη κι αν είναι η ανάγκη μου να βελτιώσω τα πράγματα- δε θα κατέφευγα σε καθεστώτα με ολοκληρωτικές αντιλήψεις. Ξέρετε, το μειονέκτημα μου είναι ότι δεν ανέχομαι κάποιον ηγεμόνα να μου επιτρέπει ή να μου απαγορεύει το οτιδήποτε. Είμαι εδώ για να μιλήσω, για να γράψω , για να κλάψω και να γελάσω …κι όλα αυτά θα τα κάνω γιατί έχω δικαίωμα – γιατί δεν σιωπώ – γιατί έχω ΦΩΝΗ και κανείς , μα κανείς δεν μπορεί να με σιωπήσει!

Μην ξεχνάτε ότι ο νεκρός από χρέη και ο νεκρός από σφαίρα έχουν ένα βασικό κοινό σημείο , είναι και οι δύο νεκροί!

Αναλογιστείτε ,λοιπόν, τον κόσμο στον οποίο θέλετε να ζήσετε, γιατί εγώ δε σκοπεύω να θυσιάσω ούτε μία ακόμα ψυχή της Ελλάδας. Προς Θεού – δράστε!- μην αφήσετε την απογοήτευση να σας κυριεύσει έχετε ευθύνη απέναντι στη χώρα, ευθύνη απέναντι στον εαυτό σας. 

Δύναμη του πολίτη είναι η ψήφος… αξιοποιήστε την! Και με την ψήφο μου, με την ψήφο μας, πιστεύω περισσότερο ότι θα δημιουργήσουμε ένα καινούργιο δρόμο στη ιστορία κι όχι τόσο ότι θα φωτίσουμε μονοπάτια του παρελθόντος!

Υ.Γ 6 Μαϊου είναι η παγκόσμια ημέρα γέλιου…φροντίστε να γελάσουμε εμείς κι όχι αυτοί!