‘’28η Οκτωβρίου’’

Μια μέρα να τιμήσουμε την αντίσταση, μια μέρα να τιμήσουμε το ΟΧΙ απέναντι σε κάθε μορφή ξένης κατοχής ,σε κάθε μορφή συρρίκνωσης της εθνικής μας κυριαρχίας!

Ένα ΟΧΙ λοιπόν που γιορτάζουμε μέχρι σήμερα. Ένα ΟΧΙ που βγήκε από τα χείλη ενός τυράννου! Ένα ΟΧΙ που υπόθηκε τότε,το 1940 από ένα δικτάτορα …γιατί? Γιατί φοβόταν τον ελληνικό λαό. Γιατί ακόμα και ένας δικτάτορας είχε ΤΟΤΕ την τσίπα να φοβηθεί το λιντσάρισμα!

Αυτό το ‘’ΟΧΙ’’ οδήγησε σε πόλεμο,σ’έναν πόλεμο για τα ιδανικά ,για τις αξίες, για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Εκείνο τον Οκτώβρη η σειρήνα του πολέμου ούρλιαζε βραχνιασμένη και αχαϊρευτη! Προξενούσε τον φόβο , την φρίκη ,το θάνατο. Χιλιάδες απελπισμένα βλέμματα εδώ κι εκεί, βομβαρδισμένα σπίτια ,καπνοί, πτώματα, φρίκη, βουητά φόβος και πάλι φόβος, τρόμος και αθλιότητα. Ένας εφιάλτης δίχως τελειωμό! Ένας εφιάλτης που συνεχίζει μέχρι σήμερα…

Στον απόηχο εκείνης της σειρήνας του πολέμου …εκείνου του ‘’ΟΧΙ’’,έρχεται το σημερινό ΝΑΙ! Ένα ΝΑΙ που αποπνέεται από αισθήματα προδοσίας, ασυδοσίας, εξαχρείωσης , εμφανούς έλλειψης αξιών και ιδανικών! Ένα ΝΑΙ που ακούγεται από τους ‘’ αντιπροσώπους ‘’ του λαού, από τα θεσμοθετημένα όργανα του κράτους που οφείλουν να διατηρήσουν την ελευθερία και την ισονομία! Ένα πουλημένο ΝΑΙ!

Τότε εκείνος ο δικτάτορας φοβήθηκε τον ελληνικό λαό… τώρα αυτΟΙ οι διακτάτορες πουλάνε το λαό χωρίς κανένα ανασταλτικό αίσθημα ντροπής, λύπης αλλά με μια μεγάλη δόση αλαζονείας και υπεροψίας! Μου λένε ότι εχουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – βαριά λέξη λέω εγώ- και βλέπω ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ. Βλέπω να απειλούν τα παιδιά με κυρώσεις αν τυχόν ‘’θίξουν’’ τους πολιτικούς μας! Τι ΝΤΡΟΠΗ! Βλέπω απειλές , βιαιοπραγίες και δολοφονίες. Τώρα ποιος φταίει… μηπώς θα μου πείτε παλι ότι φταίω εγώ? …

Σήμερα, λοιπόν σ’ένα σκηνικό που κοσμείται από την απόγνωση της ανεργίας , από την απελπισία της φτώχιας , από το ξεπούλημα του ελληνικού λαού , σ’ένα σκηνικό πολέμου γιορτάζουμε το ΟΧΙ . Τι παράδοξο να τιμα κανείς το ΌΧΙ ενώ ζει στο ΝΑΙ!

Μου έχουν επιβάλλει να μην σκέφτομαι, να μην μιλώ , μου έχουν επιβάλλει να σωπαίνω , να κόψω τη φωνή μου και δεν μπορώ…

Δεν ΜΠΟΡΩ να μην μιλήσω, δεν μπορώ να μην φωνάξω, δεν μπορώ να μην παλέψω. Γιατί μπορεί σήμερα να καταπατούνται ασυστόλως οι ηθικές και οι αξίες ενός λαού που περπάτησε μια δύσκολη ιστορία, που πείνασε στην κατοχή, που θρήνησε παλικάρια ,που στήθηκε στα σκοπευτήρια των Γερμανών... ΕΓΩ, όμως, είμαι ΕΔΩ! Εγώ παλεύω , διαμαρτύρομαι και φωνάζω… γιατί σκέφτομαι! Γιατί όσο κι αν δεν θέλετε εχώ δικαίωμα να απαιτώ την ελευθερία… έχω δικαίωμα να πολεμώ για ένα καλύτερο μέλλον… εχώ δικαιώματα γιατί ΕΧΩ ΦΩΝΗ!

Παύω πια να σωπαίνω, παύω ,πια,να δέχομαι… πλέον ΜΙΛΑΩ!

ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΕΙΡΗΝΗ