TA ΛΟΥΚΕΤΑ

Από τα Κεριά του Καβάφη , στα Λουκέτα του σήμερα.

Χίλια μπράβο και εκατό συγχαρητήρια έχω να δώσω.  Χειροκροτώ και επικροτώ το τσίρκο στο οποίο ζω και αναπνέω. Μπράβο, όχι μπράβο.

Η αλήθεια είναι πως, όταν έπεσα στο κρεβατάκι μου χθες προετοιμαζόμουν για το σόου με τα σπαθιά, αλλά θέλατε να μας καταπλήξετε, ατιμούλικα, και προχωρήσατε στο grand finale - συγκινούμαι.

Τι χώρα, Θεέ μου (!), πόση ποικιλομορφία , σταθερότητα και πάνω από όλα ηθική?! Ανατριχιάζω ,και μόνο στη σκέψη της έγνοιας που τρέφει η κυβέρνηση για τους πολίτες. Γιατί στην τελική για ποιον τα κάνουν όλα? Για εμας. Και εμείς οι αναίσθητοι τους κατηγορούμε. Αδικία…

Ποιο τσίρκο Μετράνο και αηδίες κυρίες και κύριοι…. Τσίρκο η ‘ΒΟΥΛΗ’ : και σήμερα στην πόλη σας, για λίγες μόνο παραστάσεις και με πολλές εκπλήξεις που θα ανατρέψουν τις αδιάφορες και εξαθλιωμένες ζωούλες σας. Είμαστε ένοπλοι , αγράμματοι και πάνω από όλα πατριώτες! Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

1.    Μνημονιακή παράσταση με ακολουθία μουσικής

2.    Γερμανία – Ελλάδα , ένα παθιάρικο τάνγκο

3.    Ο κακός Βενιζέλος και τρία γουρουνάκια

4.    Τσοχατζοπουλος : μια νύχτα στο Παρίσι

5.    Οι Άγριοι (ξέρετε ποιους λέω…!)

6.    Grand Finale : Τσουρουφλιστά λουκέτα

Παράπονο δεν έχετε, απ ‘όλα έχει ο μπαχτσες. Σας περιμένουμε!

***

Και επειδή, παρά το νεαρό της ηλικίας μου, θαρρώ πως υπάρχουν συμπτώματα Αλτσχάιμερ στον οργανισμό μου , ανακεφαλαιώνω: Είμαι η Ειρήνη, ζω στην Ελλάδα. Η Ελλάδα έχει το πολίτευμα της δημοκρατίας. Τι είναι η δημοκρατία? Η δημοκρατία , υποτίθεται – διαβάζω – μου είπαν , είναι το πολίτευμα που ισχύει η συλλογική άσκηση εξουσίας, πρεσβεύει η ισότητα, η ελευθερία Λόγου, Τύπου, Ενημέρωσης …και δε συμμαζεύεται.

Όμως, (καταγγελία ΣΟΚ) τα βιβλία και όσοι λένε τα παραπάνω , λογικά, παραπληροφορούν. Διότι, απ’ ότι βλέπω , τουλάχιστον , έμπρακτα στην Ελλάδα, επικρατεί η βία, ο ρατσισμός, η καταπίεση και τα πραξικοπήματα.

Κάτσε, να δεις τώρα , που είχα διαβάσει για ένα πραξικόπημα …να ‘ταν τότε με τον Παπαδόπουλο? Καλέ , τότε ήταν (!), αλλά το ’67 , επικρατούσε η Χούντα …ποιος κάνει λάθος ,τελικά. ρε παιδιά , μπερδεύτηκα!

Αν τότε , που ίσχυαν αυτές οι συνθήκες, είχαμε Χούντα, πότε έγιναν τα βαφτίσια και η Χούντα – μετονομάστηκε Δημοκρατία? Δε με καλέσατε και πολύ στεναχωριέμαι …να σας ζήσει πάντως!

Άτακτο παιδί όμως, η δημοκρατίας ΣΑΣ , γιατί λίγο άφραγκη με έχει αφήσει και δεν της έχω κάνει τίποτα. Λίγο, κατάθλιψη παίζει σε οικογενειακό και ευρύτερο κύκλο – λεφτά τελειώνουν και τα valium εξαντλούνται!

Μόλις, έμαθα ότι λουκετ-ίστηκε η ΕΡΤ. Άρα, αύριο, θα περιμένω να λουκετ-ιστούν κι άλλες υπηρεσίες και να απολυθούν και οι γονείς μου, εξυπακούεται πως μέσα στην επόμενη 3ετία θα πληρώνω για τις σπουδές μου και μεθαύριο εγώ και η δουλειά θα είμαστε δύο έννοιες αντιφατικές! Η προσωποποίηση της ξεφτίλας! Το ζενίθ μιας τακτικής απόσβεσης κάθε αξίας και αρχής που μεγαλώσαμε. Απορώ και εξίσταμαι ,όμως, το πλαστικό χαμόγελο της ανακοίνωσης του δελτίου τύπου θα κάνει κανέναν άνεργο – πια- να νιώσει καλύτερα? Αν είναι δυνατόν , δηλαδή, η απόλυτη κοροϊδία μπροστά στα μάτια μας! Και όλα αυτά με φόντο μια κατακρεουργημένη και φενακισμένη δημοκρατία …του κερατά!

 Μα την Παναγία, πιστεύω , εκείνοι οι 300 – είναι κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο με μπύρες και πίτσες που δε μπορώ να φάω και παίζουνε μονοπολι – δεν εξηγείται. Για προχωρήσει το πιόνι έπρεπε να απολυθούν 3000 εργαζόμενοι (ή μάλλον , 2.656 για την ακρίβεια.) – τόσο απλά! Και απορώ, λουκέτο –γιατί δεν εφαρμόζεται στη Βουλή, το μοναδικό που κάνουν είναι να τρώνε, να καλύπτουν τετραγωνικά και να προκαλούν πονοκέφαλο, αυτά δεν είναι ΤΖΑΜΠΑ λεφτά???? Οεο???

Για την ώρα, περιμένω για φτάσει 24.00 να αποχαιρετήσω την ΕΤ3 , να φτάσει το 2014 και να μην είναι απολυμένοι οι δικοί μου και να πάψω κάποια στιγμή , στο μέλλον να νιώθω πως θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχα. Γιατί σε τέτοιο σημείο έχει οδηγήσει η φίλτατη κυβέρνηση μας τη νεολαία. Τώρα λέω ΕΓΩ ,πως θα ήταν πιο εύκολο για την οικογένεια μου να ΜΗΝ ΥΠΗΡΧΑ. Αλλά υπάρχω, και μάλλον όχι τυχαία, αν θέλετε να πάμε έτσι το παιχνιδάκι , δεν έχω κανένα πρόβλημα -πουλάω τρέλα… δεν τα παρατάω όμως, είμαι εδώ – μένω εδώ μόνο και μόνο για να γράφω τις αλήθειες , να μοιράζω χαμογέλα και να σας δω να καταρρέετε!

Άντε και του χρόνου μας!